Wie?
Les Insoumis wordt als verzetsorganisatie erkend op 1 oktober 1947. Tot die datum moeten de leden van de groep hun statuut van gewapend weerstander aanvragen via de Belgische Militaire Weerstandsorganisatie.
Tot aan het begin van de herfst van 1943 is de organisatie bijna uitsluitend bezig met het maken en verspreiden van het sluikblad L’Insoumis. Het is pas in oktober 1943 dat de leider van de beweging, de ambtenaar Maurice Vanbrabant (1912-1981), zijn net omvormt tot een echt gewapende weerstandsgroep. De organisatie ontwikkelt zich eerst in Brussel en Henegouwen, en later ook in de andere Waalse provincies en zelfs in Antwerpen en Vlaanderen. De beweging blijft ook na de oorlog dynamisch, dat blijkt uit het bestaan van minstens drie tijdschriften (twee nationale en een regionaal) in de daaropvolgende decennia. L’Insoumis, het trimestriële orgaan van de vzw ‘Fédération nationale de résistance, d'action et de presse clandestine’ verschijnt nog in 2003.
Wat?
In de archieven van Les Insoumis zitten alleen de meer dan 2100 individuele dossiers van de leden van de beweging. In de meeste van die dossiers zit, naast de documenten die we ook terugvinden in de dossiers van de Dienst van de Weerstand, een specifiek formulier. Op de voorzijde van dit formulier staan biografische gegevens, maar ook een foto en het deel van het activiteitenrapport dat gaat over de gewapende weerstand. Het rapport gaat verder op de keerzijde met vragen naar activiteiten in verband met de sluikpers, de inlichtingen en de ontsnappingsketens; ten slotte wordt ook informatie gevraagd over een eventuele repressie. Ongeveer een kwart van de dossiers bevat ook andere stukken, zoals voorstellen voor een eervolle onderscheiding, een lidkaart van de BMWO, een verzoek voor het bekomen van een graad of briefwisseling.
Waar?
Het CegeSoma bewaart de archieven van de Insoumis (AA2006) (raadpleegbaar ter plaatse).
