België in oorlog / Artikels

Maquis van de Semois

Thema - Verzet

Auteur : Colignon Alain (Instelling : CegeSoma)

Het zuidelijke grensgebied  van de provincies Luxemburg en Namen  is een regio met uitgestrekte bossen en weiden, van oost naar west doorsneden door de grillige loop van de Semois. Het is hier dat vanaf het einde van de zomer 1943 een van de meeste actieve clandestiene actieterreinen van het "Leger van België", het latere "Geheim Leger" zou tot stand komen.

Een eerder aarzelend begin

Het zou tijd vergen vooraleer  de latere  Groep D van de Sector 5 van de  Zone V (soms  « groupe d’Orchimont » genaamd ) in het organogram van het  "G.L."  vorm kreeg . Hij zou in principe gaan bestaan uit ettelijke honderden mobiliseerbare mannen o.l.v. reserveluitenant Daniel Ryelandt. Zoals in de andere regio's ten oosten van de Maas vervoegden de eerste groepjes weerspannige elementen, vooral werkweigeraars voor de verplichte tewerkstelling, vanaf mei-juni 1943 kleine min of meer vaste kampementen. Onder impuls van Marcel Bourguignon, burgemeester van  Gros-Fays,  kregen die kleine groepjes een wat vastere vorm met een aantal "barakken"  (de "Eenden" , de "Uilen" enz.) die zich entten op bestaande structuren van  het "Leger van België" en het "Geheim Leger". Medio 1944 telde de groep een zestigtal  "mobiliseerbaren" -  waaronder veel werkweigeraars die niet uit de streek kwamen - in een tiental barakken. 

district-v-006
Instelling : Cegesoma
Oorspronkelijke legende : Victor Marquet, Entre Bocq et Semois. L’Armée Secrète. Zone V-Secteur 5, Beauraing : Remy Editeurs, 1984.
Webcaptie : District V

Maar een streek die gevaarlijk werd voor de bezetter

Eind augustus kreeg men aldus  een twintigtal kleine  kampen waaronder de eerder autonome "groep van Rebais".  Na het op 8 juni uitgezonden codebericht « Le roi Salomon a mis ses gros sabots » begon  de groep  vijandelijke  verbindingswegen  aan te vallen. Hij reageerde ook op een contra-guerilla actie van de Sipo-SD  Dinant (gevechten van Houdromont, 23-24 augustus 1944).  Hij was tevens een van de eersten om een voorhoede op te vangen van Belgische SAS-para's van de zending "Noah" o.l.v. luitenant Paul Renkin (15 augustus 1944). Andere detachementen zouden volgen.  Vanaf september 1944 zouden niet alleen de streek van de Semois maar de Ardennen in hun geheel een onveilige zone worden voor de Wehrmacht. 

Bibliografie

Lafarque Valérie, Contribution à l'histoire de la résistance ardennaise : les maquis de la Basse-Semois (1940-1944), Louvain-la-Neuve : U.C.L., 1995.

Marquet Victor, Entre Bocq et Semois. L’Armée Secrète. Zone V-Secteur 5, Beauraing : Remy Editeurs, 1984.